Take 2 | The Departed

In 2002 verscheen de met sterren overladen Hongkongse thriller Infernal Affairs, direct geprezen om zijn originele plot en vlotte vertelstijl. In januari 2003 kochten producers Brad Grey en Brad Pitt de rechten voor de remake. Met onder andere Leonardo DiCaprio, Matt Damon en Jack Nicholson kreeg de cast een Hollywood-versie van de sterrencast. Met The Departed staat dan ook een typische Hollywood-remake centraal in onze rubriek Take 2. Een rubriek over remakes of films die op een andere wijze een tweede leven kregen.

Amerikanen en ondertiteling; het is een slecht huwelijk. Het is dan ook niet voor niets dat de rechten van internationaal succesvolle films worden opgekocht voor een remake. Er zijn jaarlijks talrijke voorbeelden te noemen, maar er zijn er maar weinig die wat toevoegen aan het origineel of zelfs deze weten te overtreffen. Het is dan ook meer regel dan uitzondering dat dergelijke remakes met argusogen worden gevolgd. Echter, als mensen als Leonardo DiCaprio en Jack Nicholson zich beschikbaar stellen en ene Martin Scorsese aan het roer staat, dan nemen de verwachtingen opeens toe.

Dat er zoveel sterren in de rij stonden was grotendeels te danken aan het door William Monahan onder handen genomen script. Monahan had tot op dat moment alleen het script van Kingdom of Heaven neergepend, maar oversteeg zichzelf met deze adaptie. Het leverde hem niet voor niets een Oscar op. Hij was het die het verhaal verplaatste naar het Iers-Amerikaanse en katholieke milieu van Boston, iets wat regisseur Martin Scorsese erg aansprak. Hij was ook degene die de rol van Jack Nicholson naar een nieuw level tilde nadat Nicholson graag zag dat de rol wat uitgebreid werd, door zijn personage Frank Costello te baseren op de beruchte gangster Whitey Bulger.

Brad Pitt had zichzelf in eerste instantie in gedachte voor de rol van Colin Sullivan, maar achtte zichzelf toch te oud. Hij bleef wel aan als producent en vond een vervanger in Matt Damon, wiens roots in Boston liggen. De productie kreeg groen licht met een budget van 90 miljoen dollar, waarvan pakweg de helft op ging aan het loon van de hoofdrolspelers. De opnames gingen een half jaar eerder dan gepland van start, wat zorgde voor de nodige problemen en ook kreeg Scorsese het nodige voor zijn kiezen. Zo gedroeg Nicholson zich onvoorspelbaar op de set en moest hij een acteur vervangen waarna de scènes opnieuw opgenomen moesten worden.

In de film zien we hoe Colin Sullivan al op jonge in de georganiseerde misdaad wordt geïntroduceerd. Jaren later is hij een vertrouweling van gangster Frank Costello en infiltreert hij op zijn verzoek bij de Massachusetts State Police. Vrijwel tegelijkertijd staat de jonge Billy Costigan op het punt af te studeren aan de politieacademie als hij gepolst wordt om undercover te gaan in het team van Costello. Het gevolg is een kat-en-muisspel waarin de wegen van Sullivan en Costigan onvermijdelijk een keer kruisen. Met de nodige gevolgen voor de twee werelden waarin de twee leven.

“One of us had to die. With me, it tends to be the other guy.”

Al direct na de première op het filmfestival van New York kreeg de film overwegend positieve recensies. Natuurlijk zijn er altijd zure mensen die al voor ze de film zagen hun oordeel klaar hadden over deze Hollywood-remake, maar feit is dat de film als meesterwerk wordt gezien en gerekend wordt als de beste films van de jaren 2000. Leuk feitje is dat Scorsese Infernal Affairs ten tijden van van het draaien van The Departed nog niet gezien had, omdat hij zich niet wilde laten beïnvloeden. Hij wilde een misdaadfilm maken waarbij hij zich liet inspireren door het werk van regisseurs als Don Siegel, Sam Fuller en Robert Aldrich en zijn er overduidelijk verwijzingen naar misdaadfilms als Little Caesar, Scarface (1932) en White Heat.

Infernal Affairs kreeg een Take 2. Een remake die afrekende met het vooroordeel over de typische Hollywood remakes waarin we puur dezelfde films te zien kregen, maar dan in de Engelse taal. Toch zijn filmliefhebbers het er unaniem over eens dat The Departed niet direct de beste film is van Martin Scorsese, want wat dat betreft wordt Goodfellas vaker genoemd. De Oscar die hij won na zes keer eerder genomineerd te zijn wordt dan ook gezien als optelsom. Wel is The Departed een unieke samenkomst van jong en oud talent op meerdere vlakken, die gewoon een dijk van een film opleverde.

In de rubriek Take 2 verscheen eerder een artikel over: The Man Who Knew Too Much

18 september, 2016

Meepraten over dit artikel