Begin jaren ’50 werkt Marty Mauser als schoenenverkoper in de winkel van zijn oom Murray, terwijl hij tegelijkertijd professioneel tafeltennisser is. Toch ziet Marty het vooral als startpunt van het realiseren van grote dromen. Zo is hij gigantische ambitieus en droomt hij ervan om de British Open te winnen om zo de sport in Amerika onder de aandacht te brengen. Ook heeft hij een affaire met zijn getrouwde jeugdvriendin Rachel Mizler. Toch word er in zijn omgeving vooral neergekeken op zijn droom. Door een eindeloos geloof in eigen kunnen en een vastberadenheid om tot grote hoogten te reiken werkt hij zich alleen ook keer op keer flink in de nesten. Om toch zijn ambities te verwezenlijken zal hij dan ook enorme obstakels moeten overwinnen.

Timothée Chalamet lijkt zo iemand waarbij alles wat hij aanraakt in goud verandert. Sinds hij zich voor het eerste presenteerde aan het grote publiek in ‘Interstellar’ en later definitief doorbrak met ‘Call Me by Your Name’ is hij keer op keer te zien in interessante projecten. En dat begon allemaal nog met sterke bijrollen, waarbij hij werkte onder de vleugels van regisseurs als Greta Gerwig, Woody Allen en Wes Anderson, maar de laatste jaren kan niemand meer om hem heen als dragende kracht. Zo was hij Willy Wonka in ‘Wonka’, Paul Atreides in ‘Dune’ en Bob Dylan in ‘A Complete Unknown’. ‘Marty Supreme’ is een nieuwe stap in het leven van deze pas net 30-jarige superster. Als we dan vertellen dat hij een tafeltennisser speelt kan werkelijk niemand vermoeden dat dat ook een goede stap zou zijn. Maar met Josh Safdie aan het roer blijkt het al snel dat dat heel anders ligt.

Josh Safdie dus, solo. Hij maakte furore samen met zijn broer Benny met films als ‘Good Time’ en ‘Uncut Gems’. Echter, de twee kregen ruzie met onoverbrugbare verschillen tot gevolg. Resultaat is dat beide, in elk geval voor nu, hun eigen weg bewandelen. Dit leidde voor Benny tot de redelijk ontvangen maar financieel keihard geflopte ‘The Smashing Machine’ en voor Josh tot deze ‘Marty Supreme’. Het is niet dat het publiek er slechter van wordt zegmaar. Beide broers zijn Joods en dat kwam flink naar voren in hun gezamelijke ‘Uncut Gems’. Bij ‘Marty Supreme’ is dat niet anders. Niet gek ook, want de film werd losjes gebaseerd op het leven van Martin Reisman, een eveneens Joodse tafeltennis kampioen die vooral ook bekend stond als oplichter en showman. Al in 2018 kreeg Safdie Reismans’ biografie en besprak hij de filmpotentie van het boek met Chalamet, die de rol accepteerde en vanaf dat moment ook tafeltennis begon te spelen voor de rol.

En we kunnen er eigenlijk kort over zijn; wie nog twijfelde aan de kwaliteiten van Chalamet wordt met Marty Supreme definitief het zwijgen opgelegd. De film is misschien wel zijn beste acteerprestatie tot op heden en valt nog het beste te vergelijken met het werk van een jonge Al Pacino, Dustin Hoffman of Paul Newman. Het zijn vergelijkingen die zonder meer gemaakt mogen worden, want dat is waar Chalamet thuis hoort. Hij is een van de grote en het is altijd afwachten, maar het lijkt haast ondenkbaar dat zijn carrière ooit nog instort. Toch doet hij het zeker niet alleen. Zo was Gwyneth Paltrow de laatste jaren eigenlijk alleen nog als Pepper Potts te zien in het Marvel-universum, maar schittert ook zij hier weer als nooit tevoren. Daarbij laat zij zien dat vrouw ook na hun vijftigste nog prachtig zijn zonder ten prooi te vallen aan overdadige plastische ingrepen. De grootste verrassing van Marty Supreme is echter Kevin O’Leary als Milton Rockwell, de man van het personage van Paltrow. Deze grote zakenmeneer is vooral bekend als ‘Mr. Wonderful’ van televisieprogramma ‘Shark Tank’ en maakt hier op zeer verdienstelijke wijze zijn filmdebuut.

Marty Supreme lijkt een logische volgende stap na ‘Good Time’ en ‘Uncut Gems’. Wederom zien we een narcistisch en uiterst fanatiek personage in de hoofdrol met soms nare trekjes, maar met altijd weer de beste bedoeling. En dat die dan eigenlijk vooral voor hunzelf bedacht zijn doet er niets aan af dat je als kijker volledig in hem op gaat. Het doel is heilig. En uiteindelijk komt het goed. Uiteindelijk moét het goed komen. Al is al wel gebleken dat dat zeker niet altijd zo is. Ondanks het fanatisme voor tafeltennis is Marty Supreme geen sportfilm. Meer dan dat is het een nachtmerrie voor de eeuwig fanatieke hoofdpersoon, die over lijken zal gaan om zijn doel te bereiken. Niks kan hem ontmoedigen. En dat wordt werkelijk sensationeel neergezet door Chalamet. Hij zorgt ervoor dat het schrijfwerk van Safdie en Ronald Bronstein volledig tot zijn recht komt. De film is fris, grappig, opwindend en bovenal enorm charmant. De stevige speelduur van tweeënhalf uur vormt dan ook nergens een belemmering, al had het einde wellicht net even iets meer aandacht verdient.

Marty Supreme is een briljante opeenstapeling van rampen voor een eeuwig fanatieke hoofdpersoon die op sensationele wijze neergezet wordt door Timothée Chalamet. Met deze film onderstreept de nog immer jonge acteur zijn talent nog maar eens heel dik en schaart hij zich definitief tot een van de beste acteurs aller tijden. Wie bekend is met het werk van Safdie zal in deze film direct zijn hand herkennen, al weet hij de lat hier opnieuw wat hoger te leggen. Maar ondanks dat hij zijn stijl steeds verder blijkt te perfectioneren zijn we benieuwd of hij het ook in zich heeft om bij een volgend project echt met totaal iets anders op de proppen te kunnen komen. Maar goed, laten we vooral eerst genieten van alles wat deze film te bieden heeft. Marty Supreme is een even charmante als soms knotsgekke nachtmerrie, zelfverzekerd neergezet door Safdie met een Chalamet op de toppen van zijn kunnen. En dat die laatste pas net 30 jaar is doet ons vooral uitkijken naar waar hij nog meer toe in staat is.