Mike Sardina is een talentvolle muzikant die worstelt met alcoholisme. Steevast streeft hij in zijn koppigheid na om eigen materiaal te spelen, zelfs als hij de kans krijgt in het tributiebands-circuit. Alles verandert als hij Claire Stengl ontmoet. Zo weet zij hem ervan te overtuigen om de kant van Neil Diamond op te gaan. De twee hebben een goede chemie samen en besluiten samen op te gaan treden en later beginnen ze een romantische relatie. Na een wat lastige start wordt hun bruisende act een groot succes, met als hoogtepunt een reeks succesvolle shows in het voorprogramma van Pearl Jam tot gevolg. Een ongeluk waarbij Claire wordt aangereden door een auto in de voortuin van hun huis maakt een einde aan hun ambities. Claire raakt in een depressie en Mike moet hun gezin zien te onderhouden maar lijkt zich opnieuw te verliezen in alcoholisme.

In oktober 2024 werd een musical-dramafilm aangekondigd die zich baseerde op de documentaire ‘Song Sung Blue’ uit 2008. Anders dan in veel muzikale biopics die we de laatste jaren voorbij zien komen, concentreert de film zich dit keer niet op een grote band of artiest, maar op een coverband. Net als in die documentaire worden in de film Mike Sardina en Claire Stengl gevolgd, die optreden met hun Neil Diamond-tributeband ‘Lightning & Thunder’. De popzanger en songwriter gaf de makers toestemming voor het gebruik van zijn muziek in de film, net zoals hij dat eerder had gedaan voor de originele documentaire. Het maakt dat de film zich uitstekend leent voor liefhebbers van zijn oeuvre.

Toch is de film meer dan dat. Zo worden de twee hoofdrollen gespeeld door Hugh Jackman en Kate Hudson. Jackson is natuurlijk vooral bekend als Wolverine, maar liet al eerder horen ook muzikaal zijn mannetje te staan met rollen in musicals als ‘Les Misérables’ en ‘The Greatest Showman’. En ook hier gooit hij weer als zijn charme en enthousiasme in de strijd, waarbij ook wij moeten toegeven dat het hem eigenlijk tekort doet om hem steeds maar weer als ‘Wolverine’ te bestempelen. Hij krijgt gezelschap van Hudson, die ooit doorbrak met het muzikale ‘Almost Famous’ van Cameron Crowe en sindsdien vooral in romkoms te zien is. Dat ze in 2024 een platencontract tekende bij Virgin Music Group met het debuutalbum ‘Glorious’ tot gevolg onderstreept nog maar eens dat ook zij muzikaal gezien haar mannetje staat.

En dat blijkt, want het enthousiasme en de passie voor dit project spat eraf bij de twee. Het is dan ook jammer het verhaal eigenlijk weinig verrassend is. We volgen twee mensen die elkaar vinden door hun gedeelde passie voor muziek, waarna ze vervolgens met de nodige ups en downs door het leven om te gaan. Het dieptepunt wordt gaandeweg al snel duidelijk, waarna de film zich meer dan eens wat lijkt te verliezen in het drama en soms wat zwaarmoedig aanvoelt. Het is vooral hier dat de sterke optredens van Jackman en met name ook Hudson de aandacht van de kijker weet te behouden. Het resulteert in een meer dan aardige feelgood film over veerkracht met daarnaast een overvloed aan fijne muziek. En toch mist het script het benodigde sprankeltje.

Extra’s: Naast de film zijn er ook enkele interessante extra’s aan de Blu-ray toegevoegd als bonusmateriaal.
∙ Extended Performances (07:20) Een tweetal optredens uit de film, ‘Crunchy Granola Suite’ en ‘Sweet Caroline’, worden hier volledig getoond zonder cuts.
∙ One Plus One Equals Three (05:21) Hoofdrolspeler Hugh Jackman en Kate Hudson bespreken samen met regisseur/schrijver/producer Craig Brewer de film en het liefdesverhaal dat het kloppend hart van de film vormt.
∙ Lightning in a Bottle (09:54) Jackman en Brewer bespreken diverse facetten van het filmen, waaronder de casting, de toevoeging van Hudson aan de film en hoe Jackman gitaar leerde spelen voor de film.
∙ Eye for Style (03:25) Jackson en Hudson bespreken de make-up en kostuums die gebruikt werden voor de film.
∙ Audiocommentaar: Een commentaartrack die wordt verzorgd door Craig Brewer. Als regisseur, schrijver én producent had hij natuurlijk flink wat in de melk te sprokkelen bij de film. Het zorgt ervoor dat de track de kijker van flink wat interessante informatie weet te voorzien. Zo vertelt hij over de vijftien jaar die het duurde om de film tot stand te laten komen. Ook deelt hij veel persoonlijke overwegingen en gedachten.

Song Sung Blue is een wat oppervlakkige ode aan de kracht van muziek, die vooral gered wordt door de ijzersterke vertolkingen van de cast. Wie zich denkt te wagen aan een biopic van Neil Diamond komt bedragen uit, want ondanks een sterke aanwezigheid van diens oeuvre richt deze film zich op een coverband. En natuurlijk staat de muziek vaak centraal, maar meer dan eens is het ook het drama dat de overhand neemt. In het tweede film van de film lijkt dit wat door te slaan, met een vreemde combinatie met humor. Toch keert de film precies op tijd opnieuw terug naar zijn focus, namelijk de muziek. Het maakt van Song Sung Blue tot een meer dan aardige film over hoop, veerkracht en de helende kracht van samen zingen, al rust de film iets teveel op de vertolkingen en verzuimt deze om ons ook daadwerkelijk iets nieuws voor te schotelen in dit (sub)genre.

Met dank aan Day One MPM en Universal Pictures Home Entertainment voor het recensie-exemplaar.