In Dubai mislukt een MI6-missie onder leiding van Nigel Cooke om inlichtingen te bemachtigen, wanneer zijn mannen worden gedood door Liam Crown. Ondanks dat Jack Ryan probeert om een leven te leiden als gewone burger, wordt hij door zijn vriend en adjunct-direct van de CIA James Greer benaderd om een pakketje op te halen tijdens een zakenreis in Dubai. Ryan ontmoet een aangeslagen Cooke, die hem een pakketje overhandigt en Greer waarschuwt dat hij hulp nodig heeft, voordat hij gedood wordt. Ryan zet de achtervolging in, maar wordt neergeschoten door Crown. Hij wordt gered door MI6-agent Emma Marlow, die hem vertelt dat Crown onderdeel was van ‘Project Starling’, een bruut programma dat na 9/11 werd opgezet door Greer en Cooke en waarvan men dacht dat het ontbonden was. Crown heeft het project echter nieuw leven ingeblazen en is op eigen houtje gaan opereren nadat hij bedrogen werd.

Tom Clancy was een auteur van politieke thrillers. Hij werd op de kaart gezet toen toenmalig president Ronald Reagan zijn eerste roman ‘The Hunt for the Red October’ aanprees als ‘perfect’. Het is dan ook geen toeval dat juist dit verhaal als eerste werd verfilmd. Toch werd het na drie succesvolle films, allen direct gebaseerd op een boek van Clancy, stil rondom Jack Ryan. Twee nieuwe films bleken dit millennium niet succesvol genoeg voor een vervolg en dus gooide men het over een andere boeg. Dat resulteerde uiteindelijk in een serie gebaseerd op personages uit het door Clancy bedachte ‘Ryanverse’, maar dus niet specifiek op een boek. Met John Krasinski als het titelpersonage zagen we een personage dat ooit te groot werd bevonden voor het kleine scherm, maar uiteindelijk juist daar heel goed tot zijn recht bleek te komen. Nadat de serie afloop in 2023 besloot men toch om weer een film te maken, wel voor het kleine scherm dit keer.

Voor de volgers van de serie behoeft deze film eigenlijk weinig introductie en met de beperkte speelduur van een film, ten opzichte van een serie, is daar ook geen tijd voor. Het duurt dan ook niet lang voor het verhaal in gang gezet wordt. Nog steeds blijkt Krasinski de juiste man voor de titelrol; hij weet te overtuigen als analist, maar is duidelijk in zijn element als de innerlijke actieheld in hem naar voren komt. Net als in de serie wordt hij hierbij bijgestaan door Wendell Pierce en Michael Kelly, beide acteurs die vooral hun werk vinden in het serielandschap. Nieuwe gezichten zijn er ook, waarbij vooral de Britse actrice Sienna Miller opvalt. In het verleden liet zij al meer dan eens zien haar mannetje te staan en ook hier doet zij wat dat betreft een duit in het zakje. Als stoere MI6-agente is zij ‘one of the guys’. Wel wordt de relatie met Cathy Mueller, Ryans’ vriendin in de serie, zorgvuldig afgeserveerd in deze film. Er valt dan ook geen tijd te verliezen.

En dat is op zich geen gekke keuze. Het vierde seizoen van de serie wist namelijk op zeer bevredigende wijze alle losse eindjes aan elkaar te knopen, waardoor deze film eigenlijk volledig vrij baan heeft. De fans van de serie zullen ongetwijfeld ervaren dat er op fijne wijze wordt voort geborduurd op alles wat zo zorgvuldig is opgetuigd. Mocht je nu pas binnenvallen bij deze film mis je alleen die gehele achtergrond, waardoor deze ‘Ghost War’ vooral zal voelen als een dertien in een dozijn actiefilm waarbij Ryan wel erg makkelijk vanachter zijn bureau in de actie beland. Wat dat betreft kan de film nergens toppen aan de memorabele films rond Ryan met Harrison Ford in de hoofdrol uit de jaren 90. Maar als kers op de taart gevormd door de serie werkt dit allemaal prima. Er wordt weer flink uitgepakt met prachtige locaties en de actie wordt zeer vaardig naar het scherm gebracht. Dat alles meer voelt als een extra lange aflevering van de serie zegt misschien ook genoeg dat de scheidslijn tussen series en films tegenwoordig meer dan eens nog maar heel dun is.

Jack Ryan: Ghost War is een fijn toetje voor de volgers van de serie, maar een te weinig onderscheidende actiethriller voor ieder ander. Waar de serie uitgebreid de tijd nam om Ryan achter zijn bureau weg te halen en hem onder te dompelen in intriges achter de (politieke) schermen, kiest men voor deze film meer voor de ‘grote stappen snel thuis’-benadering. Kort gezegd moeten we dan ook wel concluderen dat het kijken van de serie voor het kijken van deze film dan eigenlijk ook echt nodig is om deze film volledig tot zijn recht te laten komen. En als liefhebbers kunnen we niets anders concluderen dan dat het nog altijd smaakt naar meer.