Acht jaar geleden waren Kyrah Owens en Issac Sarr de leiders van Shadow Force, een special forces team van de CIA dat in opdracht van de Amerikaanse regering moorden pleegde onder leiding van Jack Cinder. Alles veranderde plotsklaps toen Kyrah en Issac een relatie kregen en zij zwanger werd. Ze doken onder om hun kind samen op te voeden. De nogal opvliegende Cinder weigerde echter om hun de daad van verraad te vergeven, vooral omdat hij zelf een obsessieve interesse had in Kyrah. Cinder verliet later de CIA en klom zelfs op tot secretaris-generaal van de G7, maar bleef constant eliminatieteams op Kyrah en Issac afsturen. Als Issac en zijn zoon Ky echter door stom toeval betrokken raken bij een bankoverval, zorgt dit ervoor dat de media alle aandacht op hem vestigt. Wat ooit begon als een ontsnapping verandert al snel in een keiharde strijd waarin Kyrah en Issac alles op alles moeten zetten om hun familie en een toekomst samen te redden.

Toen regisseur Joe Carnahan in 2002 Narc afleverde bleek dat een verrassend sterke neo-noir film. Ook het daarop volgende Smokin’ Aces deed het financieel behoorlijk goed en daarom mocht Carnahan zich daarna ontfermen over de nieuwe filmversie van The A-Team. De opbrengst veel tegen en eigenlijk is het daarna nooit meer helemaal goed gekomen met Carnahan. Toch is een regisseur die vaardig genoeg is om zijn film aan de top van het b-film segment af te leveren. Nadat Kerry Washingtons’ productiemaatschappij de filmrechten wist te bemachtigen werd Carnahan aangesteld om zich op het script te storten. Victoria Mahoney werd ingehuurd als regisseur, maar toen deze afhaakte werd besloten om Carnahan dan ook maar aan het roer te zetten als regisseur. Met een flink budget van 40 miljoen dollar leken we ons op te gaan maken voor een fijne actiefilm.

Als je vervolgens een blik werpt op de cast kan je eigenlijk niets anders zeggen dat die verwachtingen er gewoon mogen zijn. Kerry Washington neemt zelf de rol van Kyrah Owens op zich en nadat ze zich al eerder behoorlijk veelzijdig toonde kunnen we daar eigenlijk vrij weinig op aanmerken. Dat geldt ook voor haar tegenspeler Omar Sy, die haar partner Issac Sarr speelt. Sy brak door met Intouchables, maar liet sindsdien al vaak genoeg zien ook met andere soort rollen wel raad te weten. Toch zien we hem het liefste als een goedzak met een brede lach. Shadow Force biedt gelukkig voor Sy het beste van twee werelden. Als vijand van de twee zien we Mark Strong. En als we eerlijk zijn kunnen we gerust stellen dat Strong dit soort rollen met zijn ogen dicht kan neerzetten, al lijkt hij er toch altijd ook lol in te hebben. Op de cast is dan ook weinig aan te merken.

Dat kan helaas niet gezegd worden van het matige script. Het is uitgekauwd en ongeloofwaardig allemaal. En dat kan natuurlijk nog steeds een aardige film opleveren, maar ook van de actiescènes weet Carnahan niets te maken wat het gemiddelde ontstijgt. En ergens is dat toch opvallend, al mag je ondertussen wel stellen dat Narc een toevalstreffer was. En Omar Sy lijkt ook gewoon geen gouden hand te hebben betreft carrièrekeuzes. Met een kind aan de hand voelt hij zich duidelijk op zijn gemak, maar als actieheld is het gewoon lachwekkend. En dan zijn er nog de suffe one-liners, die de film ook geen goed doen. Nee, het is eigenlijk gewoon niet aan Shadow Force af te zien dat we hier te maken hebben met een film met toch behoorlijk budget. En dat bleek wel, want een bioscooprelease werd hier geschrapt en ook internationaal gezien deed de film het uiterst matig aan de box-office.

Extra’s: Zoals ondertussen bekend van releases van The Searchers, is er naast de film geen bonusmateriaal op de Blu-ray release te vinden.

Shadow Force is eigenlijk weinig meer dan een behoorlijk prijzige b-film. De film neemt zichzelf daarnaast veel te serieus om er op enig vlak nog wat plezier aan te kunnen beleven. Dat het script matig is had zeker nog verholpen kunnen worden met een paar ijzersterke actiescènes, maar ook op dat vlak laat Carnahan het hier volledig afweten. Toen Kerry Washington de filmrechten kocht en ook de hoofdrol op zich nam had ze vast iets anders voor ogen dan dit eindresultaat. Er zijn vast flink wat goede bedoelingen aan vooraf gegaan, maar eigenlijk is het vooral allemaal bijzonder matig te noemen. Washington zit vast niet om werk verlegen, maar Sy lijkt de laatste tijd vooral een abonnement te hebben op de verkeerde film op het verkeerde moment en Carnahan, die wat betreft middelen toch weinig te klagen heeft, draait met dit soort films zelf zijn ooit zo sterk begonnen carrière de nek om.

Met dank aan The Searchers in samenwerking met Remain In Light voor het recensie-exemplaar.