Wanneer Jackie Velez word vermoord, hoofdinspecteur van de politie van Miami-Dade, valt de verdenking op haar gespecialiseerde tactische narcoticateam. Rond dit team gonzen al langer geruchten over corrupte agenten die drugspanden beroven. Haar plaatsvervangen, luitenant Dane Dumars, ontvangt een tip over een adres in Hialeah. Met een team trekt hij naar het huis om op zoek te gaan naar illegaal verkregen geld. Desi Molina, de kleindochter van de overleden huiseigenaar, laat het team met tegenzin binnen. Op de zolder ontdekt het team vervolgens 20 miljoen dollar aan drugsgeld. Zich bewust van het hoge risico van het in beslag nemen van zo’n grote som geld, besluit Dumars om het standaardprotocol te negeren.

In 2024 werd The Rip aangekondigd als een nieuw project met hoofdrollen voor Matt Damon en Ben Affleck, waarbij Joe Carnahan zich zou ontfermen over het script en de regie. Kort nadat het project aan verschillende kopers werd aangeboden, kocht Netflix de distributierechten. De film is geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van Chris Casiano, sheriff van Miami-Dade County. In 2016 ontdekten Casiano en zijn team tijdens een inval 20 miljoen dollar die in een woning verborgen daar verborgen lag. Het personage dat door Damon wordt gespeeld is hierbij gebaseerd op Casiano zelf. Waar Damons’ personage rouwt om het verlies van zijn tienjarige zoon, overleed Casianos’ zoon in 2021 aan leukemie. Maar geïnspireerd dus en links en rechts flink aangepast een aangevuld. Groot verschil met de werkelijkheid is bijvoorbeeld dat het personage van de corrupte agent in de film volledig fictief is.

Damon en Affleck delen een lange historie en kennen elkaar al sinds hun schooltijd. Ook beleefden zij samen hun doorbraak toen zij begin jaren negentig Good Will Hunting schreven, welke in 1997 werd verfilmd en hun zelfs een Oscar voor Beste Scenario opleverde. De twee waren over de jaren vervolgens regelmatig samen te zien en richtte eind 2022 samen productiemaatschappij Artists Enquiry op. Onder deze vlag waren ze al verantwoordelijk voor succesfilms als Air, The Accountant 2 en nu dus ook The Rip. Voor mensen die de afgelopen 25 jaar met regelmaat wat films hebben gekeken hoeven we eigenlijk weinig te vertellen over Damon en Affleck. Wat dat betreft waren er vooraf meer zorgen om regisseur Carnahan. Toen hij in 2002 Narc afleverde bleek dat nog een verrassend sterke neo-noir film, maar na een tegenvallende filmreboot van The A-Team kwam het eigenlijk nooit meer helemaal goed met Carnahan, met het recente Shadow Force als voorlopig dieptepunt.

Als we die film even aanhouden kunnen we gerust stellen dat The Rip een vorm van revanche is voor Carnahan. En ook Damon en Affleck laten zien dat ze goed op elkaar ingespeeld zijn. Al direct aan het begon ontvouwt het plot zich en vervolgens ga je van wending naar wending waarbij het de grote vraag is wie de rotte appel in het team is. Weinig bijzonders enerzijds, maar anderzijds ook verdomd weinig mis mee. Ondanks een stevig prijskaartje van 100 miljoen dollar zal het voor Damon en Affleck hebben aangevoeld als een lekker tussendoortje te midden van hun grotere projecten. Dat de film de lat niet net wat hoger weet te leggen dan een avond goed vermaak komt vooral door het script. Deze richt zich namelijk vooral op eenvoudige zaken en verzuimt om randverhalen als de corruptie in het team, Damons’ personages overleden zoontje en Afflecks’ personages band met zijn broer en zijn verhouding met de vermoorde hoofdinspecteur verder uit te werken. Het maakt The Rip tot een goede film die met wat meer inspanning nog vele malen beter had kunnen zijn.

The Rip is een aardige actiethriller die zorgt voor een avondje vermaak, maar eigenlijk ook niet meer dan dat. De film gaat eigenlijk over weinig meer dan een rotte appel in een speciale politie eenheid. Daarbij wordt link geleund op de chemie tussen Damon en Affleck. Verder is het vooral een bak aan clichés die we voorbij zien komen, zonder dat dit verder echt storend is. Wel voorkomt het dat de film de lat net een stukje hoger dan het gemiddelde weet te leggen. Ook regisseur Joe Carnahan weet het allemaal vaardig en vol zelfvertrouwen naar het scherm te vertalen, maar als scriptschrijver verzuimt hij het om buiten de hoofdlijn de karakters en zaken als de corruptie en hebzucht in het team verder uit te diepen. En dat is toch een wat gemiste kans, want met Damon en Affleck als stuwende krachten zijn de kwaliteiten hier zonder meer voor aanwezig. Wat overblijft is een kleine twee uur prima vermaak voor de liefhebbers van het genre zonder verder echt memorabele momenten.