Als twee jonge moeders elkaar ontmoeten in de Oostenrijkse Alpen is dat het begin van een lange vriendschap tussen twee stellen. Samen hebben zij een vakantiehuis gekocht, waar zij om de beurt verblijven en ieder jaar ook samen een week doorbrengen. Het viertal is verschillend van elkaar, maar heeft goede tijden. Wanneer hun puberdochters betrokken raken bij een ongeluk, brokkelt de ogenschijnlijke vriendschap echter in rap tempo af. Als snel komt het nodige oud zeer en opgekropte frustraties boven, welke de ouders steeds verder uit elkaar drijven. Alles bereikt een hoogtepunt als ze te horen krijgen dat één dochter kan worden gered, maar alleen als het andere meisje wordt opgegeven.

Bij regisseur Mike van Diem lijkt het heilige vuur weer teruggekeerd. Lijkt, want ondanks dat het 18 jaar duurde voordat hij op filmgebied zijn succes met Karakter een gevolg gaf met De surprise zat hij zeker niet stil. Hij hield zich vooral bezig met het regisseren van reclamefilms voor televisie. Toch toonde het originele De surprise en ook het daaropvolgende Tulipani: Liefde, Eer en een Fiets aan dat hij werd gemist in het Nederlandse filmlandschap. Toch was Tulipani niet helemaal de film van van Diem, hij had de film namelijk overgenomen van de ziek geworden Marleen Gorris. Nu is daar Voor de meisjes, een film geregisseerd én geschreven door van Diem al baseerde hij zich hierbij op het boek We doen wat we kunnen uit 2019 van schrijver Lykele Muus. En we kunnen gerust stellen dat van Diem terug is van nooit helemaal weggeweest.

De hoofdrollen in de film zijn voor Thekla Reuten, Fedja van Huêt, Noortje Herlaar en Valentijn Dhaenens. Reuten kent een lange succesvolle carrière, die haar zelfs successen in de Verenigde Staten bracht. Zo schitterde zij in In Bruges en was zij te zien naast George Clooney in Anton Corbijns’ The American. Van Huêt is altijd dichterbij huis gebleven, al schittert hij ook bij onze Oosterburen in Der Amsterdam-Krimi. Hij wordt hier herenigd met zijn regisseur van Karakter. Noortje Herlaar zal bij menigeen vooral bekend zijn van haar rollen in musicals, maar eerder liet zal al zien zowel raad te weten met het kleine scherm (Ramses, Het Gouden Uur) als met het witte doek (Toen ik je zag en recent Wraak). De vierde acteur is de in Nederland relatief onbekende Vlaming Valentijn Dhaenens, die in eigen land toch vooral ook bekend is van het toneel en rollen in films als De helaasheid der dingen.

In Voor de meisjes krijgt het viertal alle ruimte om te excelleren. Reutens’ Anouk is hypocriet en schijnheilig. Van Huêts’ Danny een passieve slappeling. Noortje Herlaars’ Gwen iemand die de verantwoording steeds bij een ander legt en Dhaenens’ Erik leeft volledig in zijn eigen wereld. Door deze vier uiterste legt de film op voortreffelijke wijze de mindere kanten van ons als mens bloot. Het zijn dingen waar anderen hardop over zullen oordelen, maar als je hen de vraag stelt wat zij zouden in precies dezelfde situatie vrijwel ieder in alle eerlijkheid zal zeggen dat zij precies hetzelfde zouden doen. De situatie waarover we spreken is uiteraard het onmenselijk dilemma dat in deze film centraal komt te staan; red je het ene kind ten koste van het andere?

Uiteraard zorgt dit voor wrijving, maar ook voor de nodige emoties. Keer op keer laat van Diem hier weer een kant van de mens zien die tot het uiterste gaat voor zijn eigen geluk. Hoe extreem de situaties soms ook lijken, eigenlijk kent niemand mensen om zich heen die niet voldoen aan het opgeroepen beeld. En eigenlijk houdt van Diem ons hiermee allen een spiegel voor. Dat hij hierbij een perfecte balans weet te vinden tussen het drama en zwarte humor komt dan ook geheel op zijn konto, uiteraard geholpen door zijn cast. De film stevent uiteindelijk af op een climax die niet alleen het ongeluk in een ander daglicht stelt, maar ook de relaties van de echtparen. Het levert geweldige scènes op langs een bergwand en in een restaurant. Toch verandert het uiteindelijk ook weer niets aan de situatie, welke aan het eind nog maar eens de menselijkheid toont met indrukwekkend spel van Herlaar.

Extra’s: Helaas verschijnt deze film alleen op dvd. Daarnaast is er ook nog eens geen bonusmateriaal te vinden op de release. Zonde! Deze film had meer verdiend, maar het zegt helaas alles over ons filmlandschap.

Voor de meisjes is een rake film over menselijkheid in al zijn imperfecties. Het is een drama verpakt vol zwarte humor, zonder daarbij de werkelijkheid uit het oog te verliezen. Zo begint de film met een moreel dilemma wat an sich al heftig genoeg is om een film aan op te hangen, maar door de toevoeging van vier uiterste in personages ontaardt zich een absurde strijd vol manipulaties en wanhopige acties waarbij de fatsoensgrenzen weliswaar steeds verder vervagen, maar de menselijkheid altijd binnen handbereik blijft. In 1997 was Mike van Diems’ Karakter de laatste Oscarwinnende Nederlandse speelfilm, maar het zou Voor de meisjes zeker niet misstaan als de film in 2026 straks opnieuw die prijs bezorgd aan van Diem. Wellicht zou van Diem dan eindelijk, en geheel terecht, genoemd worden in het rijtje van grootste regisseurs van eigen bodem.

Met dank aan Dutch FilmWorks voor het recensie-exemplaar.