In 2006, tijdens de Slag om Ramadi in Irak, neemt Navy Seal-peleton Alpha One bij invallende duisternis de controle over een lokaal huis met twee verdiepingen over. JTAC-communicatieofficier Ray Mendoza coördineert de luchtsteun om hun positie te bewaken, terwijl sluipschutter en medic Elliott Miller samen met zijn collega sluipschutter Frank een markt even verderop in de gaten houden. Terwijl ze de omgeving veilig proberen te stellen, volgen ze de Amerikaanse troepen die door het vijandelijke gebied trekken. Ze kunnen echter de toenemende vijandelijke activiteit niet voorkomen en luchtsteun verlaat het gebied. Wanneer ze door de vijand worden ontdekt, ontstaat er een helse strijd op leven en dood.

Echt goede oorlogsfilms lijken de laatste jaren schaars. Het probleem lijkt er ook een beetje in te zitten dat alle verhalen over de Tweede Wereldoorlog en Vietnam ondertussen wel verteld zijn. Toch is daar heel soms opeens nog een film die ons genadeloos om de oren slaat met de harde werkelijkheid van oorlog. Zoals Warfare, waarbij we in de toenmalige ‘hoofdstad’ van Al-Qaida tijdens Irakoorlog van 2006 belanden. Alex Garland heeft, nadat hij jarenlang vooral in de pen klom als scenarist, de smaak van het regisseren helemaal te pakken. Zo dook hij eerst helemaal in AI en sciencefiction en leverde hij recent nog het indrukwekkende Civil War af. Naar verluid plaatste hij zichzelf wat op de achtergrond om de regie vooral te laten aan Irak-veteraan Ray Mendoza, die hij al kende als militair supervisor bij zijn Civil War. Daarnaast nam Mendoza zelf deel aan deze slag en dient dus tegelijk als ervaringsdeskundige. Het betaalt zich uit. De film toont ons de gebeurtenissen in real-time en na een wat trage opening beland je echt middenin het oorlogsgeweld.

De film doet een beroep op een indrukwekkende ensemble cast. Niet alleen is er van een echt verhaal geen sprake, ook is er geen uitgesproken hoofdpersoon in de film. We volgen gewoonweg peleton tijdens een missie. Toch zijn er bekende gezichten aanwezig. Zo is daar Will Poulter, die ooit doorbrak met We’re the Millers en de The Maze Runner-films, maar die met bijrollen in The Revenant, Detroit, Midsommer en de veelgeprezen FX-serie The Bear laat zien dat hij goed zijn vak verstaat. Mendoza wordt gespeeld door D’Pharaoh Woon-A-Tai, vooral bekend van Reservation Dogs en krijgt gezelschap van Cosmo Jarvis, Kit Connor en Taylor John Smith. Ook zien we Michael Gandolfini, zoon van Sopranos-god James Gandolfini en een andere belangrijke rol is er voor Joseph Quinn. Quin is de laatste jaren aan een flinke opmars bezig, mede dankzij zijn rol als Eddie Muson in Stranger Things, maar ook bijrollen in films als Gladiator II, A Quiet Place: Day One en Fantastic Four: First Steps.

Zoals gezegd is er van een verhaal eigenlijk amper sprake. We zien hoe een peleton Navy SEALS’ min of meer vast komt te zitten in het huis van een onschuldige familie. Dat gaat even goed, maar het duurt niet lang voordat ze opgemerkt worden en het huis omsingeld wordt door een grote groep vijanden. Al snel komen ze zwaar onder vuur te liggen en worden er veelvuldig ledematen van lichamen afgeblazen. Mede door afwezige luchtsteun is er geen zicht op enige vorm van hulp. De hele chaos, wanhoop en soms haast claustrofobische sfeer wordt hierbij ijzersterk in beeld gebracht, op de manier die meer dan eens aan een documentaire doet denken. De film is dan ook zeker niet geschikt voor een lekker avondje popcornvermaak. Dus wees wel gewaarschuwd, want de gevoelige kijker zal deze film slecht weten te trekken.

Extra’s: Zoals ondertussen bekend van releases van The Searchers, is er naast de film geen bonusmateriaal op de Blu-ray release te vinden.

Warfare 4K is een confronterend en beklemmend stukje cinematografisch oorlogsgeweld, die meer dan eens meer op een documentaire lijkt dan op een film. Dit heeft voor een deel te maken met het ontbreken van een echt verhaal, maar ook met de gruwelijkheden die op een realistische wijze naar het scherm vertaald worden. En realistisch is het, wat niet zo vreemd is gezien een van de belangrijkste betrokkenen hier op de regiestoel heeft plaats genomen. Ook pakt de keuze om de feiten in real-time weer te geven goed uit. Daarnaast baseert de film zich op de herinneringen van de overlevende soldaten die deze verschrikkelijke slag hebben meegemaakt. Het enige wat dan weer jammer is, is dat we net iets teveel gewapper met de Amerikaanse vlag zien. Maar goed, we kunnen er gewoonweg niet omheen dat Garland weer een ijzersterke film heeft afgeleverd.

Met dank aan The Searchers in samenwerking met Remain In Light voor het recensie-exemplaar.