Op een woensdag om 2:17 uur ’s nachts verdwijnen in Maybrook, Pennsylvania 17 kinderen uit huis als zij de duisternis tegemoet rennen. Alle kinderen hebben gemeen dat zij in de klas zitten bij juf Justine Gandy. Alleen Alex Lilly blijft buiten schot. In de periode die volgt op de verdwijning wordt er uitgebreid onderzoek gedaan naar de zaak. Alex lijkt van niets te weten en ook Justine, die intussen op non-actief is gezet wegens verdenking van betrokkenheid bij de zaak, is radeloos en vervalt in alcoholisme. Bezorgd om Alex volgt Justine hem naar huis. Ze ziet dat alle ramen bedekt zijn met kranten en ziet zijn ouders op de bank zitten in het donker. Al snel worden ook andere mensen uit het dorp overvallen door nare dromen. Waar eerder het vooral werd gelinkt aan trauma en corruptie, komen ook religieuze machtsmisbruik, hekserij en bloedoffers in beeld.

Ieder jaar zijn er in de filmwereld wel films waar iedereen naar uitkijkt. Vaak betreft het een film uit een bekende franchise of van een grote naam. Ook zijn er ieder jaar wel verrassingen op filmgebied. Zo werden we dit jaar al verblijd met het fenomenale Sinners, een gedurfde samensmelting van genres. Nu is daar Weapons, die min of meer hetzelfde doet met een kruising tussen Prisoners, Get Out en Hereditary. Toch moet we daar gelijk de kanttekening maken dat we daarmee Weapons ook tekort doen. Niet dat de film zich niet kan meten met de genoemde toppers, maar meer omdat de film dergelijke vergelijkingen niet nodig heeft. Zach Gregger liet eerder met zijn debuut, Barbarian, al zien dat hij een ijzersterke horrorfilm kan neerzetten. Daar doet hij met deze mysterieuze horrorfilm nog een flinke schep bovenop. Met een grotere cast en flink meer geld op zak maakt Gregger alle verwachtingen meer dan waar.

Om gelijk maar even een blik op de cast te werpen, het is zeker niet zo dat Gregger lukraak wat grote namen heeft ingehuurd om daarmee zijn film te kunnen verkopen. Geen van de acteurs is groter of belangrijker dan het geheel. In de film zien we bijvoorbeeld Josh Brolin, al vader van een van de vermiste kinderen. Marvel-collega Benedict Wong zien we als schooldirecteur. Julia Garner, vooral bekend van Ozark, speelt juf Justine Gandy. Alden Erhenreich, hier voorzien van een flinke snor, speelt een getroubleerde agent. Het zijn stuk voor stuk personage die steengoed uitgewerkt zijn en op geweldige wijze worden neergezet door de sterke ensemble cast. De film wordt gepresenteerd in een non-lineair verhaal , waarbij we steeds een personage volgen waarbij deze elkaar kruisen en op een gegeven moment samenkomen. Het is niet vreemd dat Gregger heeft laten vallen dat hij zich heeft laten inspireren door Magnolia van Paul Thomas Anderson.

Ondanks dat het verhaal en de uitwerking hiervan zonder meer het sterkste punt aan de film zijn, is het voor de beste beleving eigenlijk het beste om vooraf zo min mogelijk te weten. Laten we dan ook vooral wat aandacht geven aan zaken als de muziek. Zo is daar “Beware of Darkness” van George Harisson, de Beatle heeft er spijtig genoeg geen weet van dat zijn ‘hidden gem’ zo perfect past onder de openingssequentie van deze film. Maar ook “Under the Porch” van MGMT past treffend onder de overigens bijzonder stijlvol vormgegevens aftiteling van de film. En ook mag de prachtige cinematografie van Larkin Seiple zeker niet onbenoemd blijven, die zich na zijn werk aan onder andere Everything Everywhere All at Once meldt bij de beste in zijn vakgebied. Omdat we kritisch willen blijven halen we een half puntje van de score af voor het bitterzoete einde, waarbij de film net iets tever doorsloeg naar de donkerkomische kant.

Extra’s: Naast de film is er een kleine doch zeer interessante basis aan bonusmateriaal aanwezig bij de 4K Ultra HD Blu-ray release. Less is overduidelijk more.
· Director Zach Cregger: Making Horror Personal (06:15) Schrijver/regisseur Zach Cregger bespreekt hoe het overlijden van een vriend direct verantwoordelijk was voor de eerste versie van het verhaal voor deze film en ook hoe andere persoonlijke herinneringen zijn verwerkt in deze film.
· Weaponized: The Cast of Weapons (08:53) Diverse cast- en crewleden bespreken hun rol in de rol. Daarnaast een interessant segment hoe Cregger zijn liefde voor Paul Thomas Anderson’s Magnolia uitspreekt en hoe deze Weapons beïnvloedde.
· Weapons: Texture of Terror (06:49) Wederom een eigenlijk veel te korte feature, waarin veel aandacht is voor alle lagen van het filmmaken die essentieel waren voor de totstandkoming van dit verhaal.

Weapons 4K is een fenomenaal, wreed verhaaltje voor het slapen gaan, dat doorspekt is met spanning en messcherpe zwarte humor. Het is en blijft lastig om origineel te blijven, zeker in het horrorgenre. Toch hebben regisseurs als Jordan Peele (Get Out) en Ari Aster (Heriditary) de laatste jaren laten zien dat er nog steeds veel ruimte is om mensen te verbazen en ronduit nachtmerries te bezorgen. Met Weapons voegt Zach Gregger zich bij dit tweetal. Het is te hopen dat hij na twee verrassende en verfrissende films in het horrorgenre wegen blijft vinden om aan de toenemende verwachtingen te blijven voldoen. Naar verluid zal hij zich gaan wagen aan een film gebaseerd op de Resident Evil-franchise. We staan er niet direct voor te trappelen, maar als hij ook dat tot een goed einde weet te brengen zal Gregger al snel echt een grote meneer blijken te zijn. Voor nu levert hij met Weapons in elk geval een van de beste films van het jaar af.

Met dank aan Day One MPM en Warner Home Video voor het recensie-exemplaar.