In het Engeland van de negentiende eeuw keert meneer Earnshaw terug naar zijn landgoed Wuthering Heights op de Yorkshire Moors. Hij neemt een jonge zwerfjongen mee die hij van de straat heeft gered en stelt hem voor aan zijn dochter Cathy en haar metgezel Nelly Dean. Cathy ontfermt zich over de jongen, noemt hem Heathcliff en de twee worden al snel onafscheidelijk. Tegen de tijd dat Cathy en Heathcliff volwassen zijn, is Wuthering Heights echter in verval geraakt door het toenemende alcoholisme en de gokverslaving van meneer Earnshaw. Om te ontsnappen aan deze deprimerende omgeving, is Cathy van plan haar nieuwe buurman het hof te maken: de rijke textielhandelaar Edgar Linton. Hiermee hoopt ze tevens de nederige bediende Heathcliff in de hogere kringen te introduceren, tot grote jaloezie en afkeuring van Heathcliff zelf.

In juli 2024 kondigde filmmaker Emerald Fennell aan dat ze een nieuwe versie van Emily Brontë’s literaire klassieker wilde adapteren. Fennell, bekend om haar provocerende stijl, koos hierbij bewust niet voor een traditionele, getrouwe boekverfilming. Het was haar doel om het rauwe, koortsachtige gevoel te reconstrueren van een tiener die het boek voor het eerst leest. Het resulteert in een anachronistische, gedurfde benadering vol pop-opera-esthetiek en gotische excessen. De preproductie leidde al snel tot een intense biedoorlog in Hollywood. Hoewel Netflix een gigantisch bedrag wilde neerleggen van naar verluidt 150 miljoen dollar voor de distributierechten, kozen Fennell en haar productiepartner uiteindelijk voor het fors lagere bod van 80 miljoen dollar van Warner Bros. De doorslaggevende factor hierbij was de keiharde eis van de makers dat de film een gegarandeerde, grootschalige bioscooprelease en een stevige marketingcampagne zou krijgen, in plaats van direct op een streamingdienst te belanden.

De casting voor de film trok wereldwijde aandacht. Niet zo gek want Margot Robbie neemt hier de rol van Catherine Earnshaw op zich. Naast haar zien we rijzende ster Jacob Elordi als de getergde Heathcliff. De casting zorgde online voor flink wat discussie, aangezien critici en fans debatteerden over de vraag of de acteurs wel voldoen aan de traditionele, etonisch-etnische omschrijvingen uit Emily Brontë’s boek. Het hield Fennell niet tegen en zij omringde het tweede met een sterke ensemblecast, bestaande uit castleden waarmee ze eerder samenwerkte voor haar film ‘Saltburn’ zoals Alison Oliver in de rol van Isabella Linton en Ewan Mitchell als Joseph. De cruciale rol van de oplettende metgezel Nelly Dean werd ingevuld door de voor een Oscar-genomineerde Hong Chau, en Shazad Latif brengt hier de welgestelde textielhandelaar Edgar Linton tot leven. Voor de noodzakelijke flashbacks naar de jeugdjaren van de personages werden jonge talenten aangetrokken. Zo speelt Emmy-winnaar Owen Cooper de jonge Heathcliff en neemt Charlotte Mellington de rol van de jonge Cathy voor haar rekening.

De verfilming roept flink wat wisselende reacties op. De zinderende chemie tussen de hoofdrolspelers werd geprezen, evenals de weelderige kostuums en het adembenemende camerawerk van Linus Sandgren. Mede dankzij de intense soundtrack van Charli XCX draagt de film een unieke, moderne muzikale identiteit. En juist dat zorgt voor flinke scepsis. Puristen vallen over de grote artistieke vrijheden die Fennell neemt ten opzichte van Emily Brontë’s literaire klassieker. Waar voorstanders de film zien als een bedwelmend, modern spektakel vol passie, haken tegenstanders af op de overdreven melodramatische toon, kitscherige visuele keuzes en de omstreden casting. Een beetje ‘hate it or love it’ dus, maar we kunnen er niet omheen dat dit zonder meer een van de meest spraakmakende en polariserende releases van het jaar is. Het maakt van deze interpretatie van Wurthering Heights dan ook een film die nergens kan tippen aan Fennells’ vorige film ‘Saltburn’. Draagt jij Bröntes’ werk een warm hart toe zal je de film wellicht zien als oppervlakkige miskleun, maar anderen zullen getuige zijn van een gedurfde visuele reis die volledig aansluit op Fennells visie.

Extra’s: Naast de film zien we wat bonusmateriaal dat op papier wellicht wat karig lijkt, maar met onder meer een voortreffelijke commentaartrack heeft de disc meer in petto dan je op het eerste gezicht verwacht.
∙Audiocommentaar: Scenarist/regisseur Emerald Fennell deelt een commentaar dat goed gestructureerd is en een nogal breed terrein beslaat, ondanks een paar langdurige stiltes. Interessante onderwerpen zijn onder andere de openingstitels, de muzikale bijdragen van Charli XCX, nepbraaksel, de balans tussen realistische en surrealistische elementen, achtergronddetails die je misschien hebt gemist, filmlocaties, de films die haar hebben beïnvloed, terugkerende visuele thema’s en kleuren, en nog veel meer.
∙Behind-the-Scenes Featurettes: Een drietal korte, maar fraai geproduceerde video’s met bijdragen van onder andere kostuumontwerper Jacqueline Durran, regisseur Emerald Fennell, producent/acteur Margot Robbie, de acteurs Jacob Elordi, Alison Oliver, Shazad Latif en Hong Chau, en productieontwerper Susie Davies.
– Threads of Desire (06:51) Een blik op de gevarieerde kostuumontwerpen en stoffen, waarvan vele afkomstig zijn uit tijdperken die buiten de beoogde tijdsperiode van de film vallen, en hoe deze aansluiten bij de personages.
– The Legacy of Love and Madness (05:32) Verschillende van de eerder genoemde medewerkers blikken terug op de roman van Emily Brontë en bespreken hoe deze film enkele van de hoofdthema’s vertaalt naar een ander verhaal… of, zoals regisseur Emerald Fennell het treffend verwoordt: “eerder een zus dan een tweelingbroer.”
– Building a Fever Dream (12:09) Fennell, Robbie en anderen richten zich op het productieontwerp (compleet met een paar korte rondleidingen op de set) en leggen hun gedeelde wens uit om het publiek mee te slepen in een unieke en gestileerde wereld, die hen tegelijkertijd uitdaagt en mogelijk verontrust.

Wuthering Heights 4K van Emerald Fennell is een visuele achtbaanrit geworden die het publiek onherroepelijk in twee kampen splitst. Hoewel deze koortsachtige pop-opera nergens het niveau van Saltburn aantikt, is dit zonder twijfel de meest spraakmakende films van het jaar. Fennell heeft met haar eigenzinnige visie niet zomaar een klassieker verfilmd, maar een visueel slagveld gecreëerd waar puristen van gruwelen en filmliefhebbers hun ogen bij uitkijken. Wie bereid is om Brontë’s oorspronkelijke tekst los te laten, wordt getrakteerd op een zinderende en grensverleggende ervaring. De gedurfde esthetiek, de hypnotiserende soundtrack en de onmiskenbare chemie tussen Margot Robbie en Jacob Elordi tillen het melodramatische verhaal naar een fascinerend, modern niveau. Het resultaat is weliswaar onevenwichtig en bij vlagen kitscherig, maar de pure artistieke durf dwingt diep respect af. Het maakt deze nieuwe interpretatie van Wuthering Heigts tot een imperfecte, maar uiterst fascinerende koortsdroom die je simpelweg gezien moet hebben om erover mee te kunnen praten.  

Met dank aan Day One MPM en Warner Home Video voor het recensie-exemplaar.