Blade Runner: The Final Cut

Informatie

RegieRidley Scott
Jaartal2007
Releasedatum18-06-2015
Speelduur117 minuten
DistributeurWarner Bros. Pictures International Holland BV
CastHarrison Ford, Rutger Hauer, Sean Young, Edward James Olmos, M. Emmet Walsh en Daryl Hannah

Los Angeles, november 2019, de wereld is veranderd in een kleurloze regenachtige wereld. Een wereld waarin replica’s gebruikt worden bij gevaarlijke missies om andere planeten te verkennen of koloniseren. Replica’s zijn op aarde verboden kopieën van mensen, maar dan zonder de emotie en met een beperkte levensduur. Deckard is een blade runner die is ingehuurd om 4 ontsnapte replica’s op non-actief te stellen. Maar terwijl Deckard tijdens zijn zoektocht langzaam zijn hart verliest aan Rachael, een replica die gelooft dat ze een mens is, gaan de replica’s op zoek naar een manier om hun beperkte levensduur te verlengen.

Het is anno 2015 moeilijk te geloven, maar toen Blade Runner voor het eerst in de bioscopen werd gebracht in 1982 werd de film met verdeelde meningen ontvangen. Ondertussen zijn we 33 jaar verder en staat de film unaniem te boek als klassieker en daarnaast als één van de meest invloedrijke films binnen het sciencefiction genre. Tevens zijn we maar liefst zeven versies verder, waarvan er vier in de bioscoop hebben gedraaid. Al deze versies zijn kortgezegd het gevolg van knipwerk in gewelddadige scènes, het toevoegen dan wel verwijderen van scènes of een voice-over en een Director’s Cut die eigenlijk die naam niet mag dragen. Nu is er dan eindelijk een The Final Cut, de eerste versie waarbij Scott zelf de volledige controle over de editing had. Of althans nu, de versie zag eigenlijk al in 2007 het levenslicht, maar gaat in ons land nu pas beperkt draaien in filmhuizen.

De editing bleek overigens niet het enige lastige, dat begon namelijk al bij de het script en later de casting. Zo was Martin Scorsese ooit geïnteresseerd in het verhaal toen Do Androids Dream of Electric Sheep? van Philip K. Dick uitkwam in 1968. Scorsese nam echter nooit een optie op het verhaal. Later werd er nog een ronduit beroerde poging gedaan door producer Herb Jaffe, totdat Hampton Fancher zijn versie schreef. Hij schreef het script echter met Robert Mitchum in gedachte, Harrison Ford was namelijk allesbehalve de eerste keus voor de rol van Deckard. Zo had regisseur Scott in eerste instantie zijn zinnen gezet op Dustin Hoffman, maar kwam hij na advies van onder andere Steven Spielberg uiteindelijk uit bij Ford. De rol van Batty was dan weer een ander uiterste. Scott had Rutger Hauer namelijk gezien in een handvol films van Paul Verhoeven en had hem gecast zonder hem ook maar ontmoet te hebben.

Herinneringen, en in hoeverre je daarop kan vertrouwen, staan centraal in Blade Runner. Kijk maar naar de replica’s. Replica’s als Betty weten dan wel dat ze replica’s zijn, maar Rachael is er door geïmplanteerde herinneringen van overtuigd dat ze menselijk is. De film roept dan ook de nodige vragen op die verder gaan dan wat bijna iedere andere film te bieden heeft. Vragen als ‘wat betekent het om mens te zijn?’. Of ‘in hoeverre zijn de herinneringen van Deckard wel betrouwbaar?’ en ‘als hij niet te vertrouwen is, wie dan nog wel?’. De mooiste vraag die gesteld wordt in de film krijgt een zo niet nog mooier, overigens door Hauer bedacht, antwoord. Want het ‘wat gebeurt er met herinneringen als je dood gaat?’ wordt beantwoord met het poëtische ‘all those moments will be lost in time, like tears in rain’. Ondanks dat het Betty is die dit zich afvraagt, is hij uiteindelijk degene die het antwoord op deze vraag weet te vinden door het redden van Deckard. Hierdoor is hij er namelijk van verzekerd dat in elk geval iemand hem herinnert na zijn onvermijdelijke dood.

Ook 33 jaar na dato staat deze film nog steeds als een huis. De special effects hebben de tand des tijds doorstaan en ook het acteerwerk is geweldig. Kijk maar eens naar het slotstuk, waarin Hauer letterlijk van het doek spat terwijl hij rondrent in zijn ondergoed. Maar ook Ford is op dreef, hij zat ten tijde van Blade Runner middenin de destijdse trilogieën van Indiana Jones en Star Wars en dus ook middenin de piek van zijn carrière. Deze film kan daarin mooi de hoogste piek zijn. Laten we hopen dat het aangekondigde vervolg daar geen afbreuk aan gaat doen. Want wat we hier zien is een film die ondertussen weliswaar bijna is ingehaald door de werkelijkheid, aangezien de film speelt in 2019, maar tevens een film die keer op keer nieuwe generaties weet te vermaken. Dat we aan het einde van de film ons afvragen of Deckard dan wellicht ook een replica is, maakt de boel natuurlijk alleen maar interessanter. Dit soort dingen zorgen ervoor dat je de film met groot plezier met regelmaat zal herkijken.

Blade Runner: The Final Cut zet eindelijk een streep onder 25 jaar van gedoe met verschillende versies. Welke versie jij als definitieve versie gaat beschouwen is aan ieder voor zich, maar feit is wel dat deze The Final Cut de eerste versie is waarbij Ridley Scott de volledige controle over de editing had. Wat we zien is dus 100% zijn visie op de film, zonder concessies of bemoeienis van de filmmaatschappij. Wat buiten kijf staat is dat, ongeacht welke versie je ziet, Blade Runner een klassieker is als geen ander en een voorbeeld voor vele anderen.

Tip: Wat u hierboven leest zijn maar enkele van de problemen die zich voor deden bij het tot stand komen van deze klassieker. Er zijn letterlijk boeken mee vol geschreven. Mocht je nou weinig interesse hebben om al dat papierwerk erop na te slaan, dan is het zeker een aanbeveling om de documentaire Dangerous Days: Making Blade Runner eens te kijken. Deze documentaire van maar liefst 213 minuten geeft een zeer uitgebreid inzicht in het hele proces van 25 jaar Blade Runner.

18 juni, 2015

Beoordeling

Eindcijfer

Trailer