Take 2 | Invasion of the Body Snatchers

In 1956 verscheen The Invasion of the Body Snatchers onder regie van Don Siegel, later vooral bekend van zijn samenwerking met Clint Eastwood. De film werd goed ontvangen en wordt gezien als één van de beste films van dat jaar. Het script werd gebaseerd op het boek The Body Snatchers van Jack Finney en de film vormde de basis voor Invasion of the Body Snatchers uit 1978. Deze remake, met onder andere Donald Sutherland, Brooke Adams, Jeff Goldblum en Leonard Nimoy in de hoofdrol, staat centraal in deze nieuwe editie van onze rubriek Take 2. Een rubriek over remakes of films die op een andere wijze een tweede leven kregen.

Regisseur van dienst is Philip Kaufman, die later furore zou maken met films als The Right Stuff en The Unbearable Lightness of Being. Invasion of the Body Snatchers betekende zijn eerste hit als regisseur, dit waar hij ook grote successen had als scenarist. Zo leverde hij voor deze film The Outlaw Josey Wales af en zou hij later onder andere het verhaal van Raiders of the Lost Ark neerpennen. Voor zijn versie van The Body Snatchers werd het verhaal gesitueerd in San Francisco, waar het origineel nog speelde in een klein stadje in Californië.

In het origineel werd grote symboliek gezien. Zo werd de film uit 1956 gezien als commentaar op de jacht op communisten, het verlies van vrijheid in landen onderdrukt door het communisme of algemener, het steeds minder invloed hebben van de mens op de maatschappij. Ondanks deze dreiging nog steeds aanwezig is, denk aan de dreiging van een kernoorlog, is Kaufman’s film allesbehalve een slap aftreksel van het origineel. De film wordt niet voor niets gezien als één van de beste remakes ooit gemaakt.

“The rest of the world is trying to change people for fit the world. I’m trying to change the world to fit people.”

In de film regent een vreemd soort zaden neer over San Francisco, waaruit een onbekende bloem groeit. Gezondheidsinspecteur Matthew Bennell en zijn collega Elizabeth Driscoll weten niet wat ze van de onbekende gewassen moeten denken. Als ze ontdekken dat de bloemen emotieloze klonen van de mens kweken en de originelen laten vervangen in hun slaap, slaan ze op de vlucht. Het wordt echter steeds lastiger om mensen nog te vertrouwen en de inmiddels groeiend aantal klonen doen er alles aan om hun vlucht een halt toe te roepen.

Het origineel is overigens met groot respect behandeld. Zo is hoofdrolspeler Kevin McCarthy te zien als vluchtende man die wordt aangereden en is Don Siegel de taxichauffeur van de hoofdrolspelers. Grootste visuele verschil is dat deze versie de klonen ook laat zien in hun originele vorm, dus vlak voor ze het menselijke lichaam overnemen. De film eindigt met een memorabele scène waarin Sutherland met een angstaanjagende schreeuw laat blijken ook een kloon te zijn. De scène wordt gevolgd door een ijzige stilte. Iets dat perfect werkt, maar geboren werd uit noodzaak omdat er geen muziek werd gecomponeerd of opgenomen voor de credits.

In Nederland is deze remake nog niet op Blu-ray verkrijgbaar, maar de importversie is een grote aanrader. Zo heeft deze release een prachtige nieuwe transfer gekregen, waar zowel beeld als geluid van profiteert. Ook is de release ruim voorzien van extra’s die ons vooral inzicht geven in de special effects en een zeer informatief audiocommentaar van regisseur Philip Kaufman. Het is een film om zeker op te nemen in je verzameling, want naast dat het een klassieker is, is het ook een film die iedere kijkbeurt beter lijkt te worden.

The Invasion of the Body Snatchers kreeg een Take 2. Een remake die letterlijk kleur gaf aan het zwart-witte origineel. De film werd unaniem positief ontvangen en is in diverse belangrijke filmlijsten opgenomen als beste remake of spannendste film ooit. De carrière van Philip Kaufman als regisseur en scenarist zou in de jaren na deze film tot grote hoogten reiken en hoofdrolspeler Donald Sutherland weet al een halve eeuw generatie na generatie te vermaken met zijn acteerprestaties. Na deze film verschenen er in 2007 nog een nieuwe remake en ook verscheen er met The Faculty een variant. Maar het niveau van deze klassieker werd nooit meer gehaald.

In de rubriek Take 2 verschenen eerder artikelen over: The Man Who Knew Too Much | The Departed | Ocean’s Eleven

22 januari, 2017

Meepraten over dit artikel